|
یبوست مزمن به خودی خود یک بیماری جدی تلقی نمی شود اما بی توجهی به آن و عدم تلاش برای درمان آن می تواند عوارض و بیماری های مهمی را به همراه داشته باشد. برخی مطالعات نشان می دهد که یبوست مزمن می تواند یکی از عوامل خطر در ابتلا به سرطانهای کولورکتال
باشد. یکی از شایع ترین عوارض یبوست، هموروئید یا بواسیر
است، اگرچه تنها علت هموروئید، یبوست نیست. هموروئید به اتساع سیاهرگ های راست روده یا مقعد گفته می شود و علامت شایع آن درد و خون ریزی هنگام اجابت مزاج است. زور زدن همراه با مدفوع سخت می تواند موجب پارگی بافت مقعد و ایجاد شقاق شود که بسیار دردناک است. حتی گاهی فشار بیش از حد هنگام اجابت مزاج می تواند سبب خروج بافت راست روده از مقعد شود. این عارضه به "افتادگی راست روده" یا "پرولاپس رکتوم" موسوم است و ممکن است نیاز به درمان جراحی داشته باشد. از دیگر عوارض یبوست مزمن درمان نشده، احتباس مدفوع است. در این حالت حجم بزرگی از مدفوع خشک و سفت در راست روده گیر می کند. اجابت مزاج دراین حالت بسیار دشوار بوده و نیاز به مداخلات درمانی توسط پزشک دارد. چطور از آن پیشگیری کنیم؟ داشتن رژیم غذایی متعادل و سرشار از فیبرغذایی
، ورزش منظم و نوشیدن روزانه حداقل هشت لیوان آب
بهترین راه برای پیشگیری از یبوست است. طرز تشخیصعلاوه بر معیارهای گفته شده که می تواند فرد غیرمتخصص را در تشخیص یبوست (Constipation) کمک کند، تشخیص یبوست معمولا با ارایه یک گزارش دقیق از علایم آزاردهنده بیماری، عادات تغذیهای و تاریخچه دقیقی از سابقه ابتلا به بیماریها یا مصرف داروها به پزشک امکانپذیر است. در مواردی از قبیل یبوست حاد همراه با دردهای شکمی
و دفع خون و یا یبوست مزمن مقاوم به درمان ممکن است استفاده از روشهای تشخیصی از جمله معاینه رکتوم، کولونوسکوپی، سیگموییدوسکوپی، رادیوگرافی با تنقیه باریم و آزمایشاتی از قبیل شمارش سلول های خون و سنجش سطح هورمون ها انجام شود. درماناگرچه نحوه، درمان یبوست بسته به علت، شدت و مدت زمان ابتلا به آن متفاوت است اما در بیشتر موارد با تغییر رژیم غذایی و اصلاح شیوه زندگی
می توان به رفع آن کمک کرده و از بروز مجدد آن پیشگیری کرد.
|
